Τα φετινά γενέθλια του Λάμπρου Κωνσταντάρα είχαν κάτι το διαφορετικό, κάτι που πονούσε. Για πρώτη φορά, ο δημοσιογράφος και παρουσιαστής του OPEN γιόρτασε την ημέρα γέννησής του χωρίς τον πατέρα του, Δημήτρη, που έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Αύγουστο. Πάνω από όλα, κυριαρχούσε ένα κενό.
«Όλες οι γιορτές χωρίς εσένα, είναι σαν να μην είναι γιορτές. Χαρά μπορεί να έχουν, αλλά γιορτές δεν είναι. Έτσι και τα γενέθλιά μου τα φετινά», έγραψε στη δημοσίευση που συνόδευσε ένα άλμπουμ με οικογενειακές φωτογραφίες από στιγμές του παρελθόντος.
Στα τέλη Αυγούστου, ο πατέρας του έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών. Την περιπέτεια της υγείας του την είχε διηγηθεί δημόσια ο ίδιος ο γιος του: ένας καρκίνος στον προστάτη βρέθηκε τον περασμένο Δεκαπενταύγουστο, αντιμετωπίστηκε και επανήλθε· ύστερα ήρθε μια ενδονοσοκομειακή λοίμωξη. Οι γιατροί έλεγαν δέκα μέρες νοσηλείας, κι εκείνος μέσα στο κρεβάτι ήθελε να δει τον Ολυμπιακό, ρωτούσε αν πήραμε κανέναν στην εκπομπή. Την τέταρτη μέρα έπαθε καρδιακή ανακοπή.
«Μου χρωστάς μια επίσκεψη», έγραψε ο παρουσιαστής, αποτυπώνοντας τη νοσταλγία ενός ανθρώπου που ακόμη μαθαίνει να ζει με την απουσία. Στην ανάρτησή του μίλησε για τη δύσκολη προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα και για τη βαθιά σύνδεση που μένει ζωντανή μέσα από τις αναμνήσεις.
Ο νεότερος Λάμπρος κουβαλάει και μια άλλη κληρονομιά: πρόλαβε να ζήσει μέχρι τα έξι του χρόνια τον θρυλικό ηθοποιό Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον παππού του, μια φιγούρα σχεδόν μυθική. «Θα μπορούσε πολύ άνετα να γίνει ταινία η ζωή του παππού μου, γιατί ο κόσμος δεν ξέρει ούτε το ένα δέκατο από αυτά που έχει ζήσει αυτός ο άνθρωπος», είχε εξομολογηθεί. Χρόνια μετά, οι ασπρόμαυρες ταινίες και οι οικογενειακές αφηγήσεις τον κρατούν δίπλα του — και τώρα, πλάι στον πατέρα.