Η Τάνια Μπρεάζου, η χαρισματική τραγουδίστρια που «συστήθηκε» στο ευρύ κοινό μέσα από το X Factor, αποκαλύπτει τη βαθιά της σχέση με τη μουσική και τη σκηνή, αναδεικνύοντας την ακόρεστη επιθυμία της για ανεξαρτησία και δημιουργική έκφραση από νεαρή ηλικία.
Η Αυτονομία ως Κινητήριος Δύναμη και η Πρόωρη Είσοδος στην Ενηλικίωση
Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην Ξένια Ιωάννου για το περιοδικό InStyle, η Τάνια Μπρεάζου φωτίζει τις απαρχές της καλλιτεχνικής της πορείας, τονίζοντας το ρόλο της αυτονομίας ως θεμελιώδη αξία. «Ήθελα από πολύ μικρή να είμαι αυτόνομη, να μην επιβαρύνω οικονομικά τη μητέρα μου», δηλώνει χαρακτηριστικά, αναδεικνύοντας μια ωριμότητα ασυνήθιστη για την ηλικία της. Αυτή η επιθυμία για αυτοδιάθεση και οικονομική ανεξαρτησία την οδήγησε σε σημαντικές αποφάσεις από νωρίς.
Στα μόλις 17 της, και έχοντας αποκτήσει υποτροφία από το Μελάνθειο Ωδείο της Ρόδου για σπουδές βυζαντινής μουσικής στην Αθήνα, η Μπρεάζου πήρε την τολμηρή απόφαση να μετακομίσει μόνη της στην πρωτεύουσα. Αυτό το γεγονός υπογραμμίζει όχι μόνο το ταλέντο και την αφοσίωσή της στη μουσική, αλλά και την αταλάντευτη αποφασιστικότητά της να ακολουθήσει το όνειρό της, υπερβαίνοντας τις συμβατικές προσδοκίες. Η συνύπαρξη Πανελληνίων εξετάσεων με τη συμμετοχή της σε ροκ μπάντα και την κρυφή μελέτη παρτιτούρων κάτω από τα σχολικά βιβλία, όπως η ίδια αναφέρει, σκιαγραφεί μια προσωπικότητα γεμάτη πάθος και επιμονή.
Η Σκηνή ως «Σπίτι» και η Μεταμόρφωση της Καλλιτέχνιδας
Η κεντρική θεματική της συνέντευξης περιστρέφεται γύρω από τη σχέση της Τάνιας Μπρεάζου με τη σκηνή, την οποία περιγράφει ως το «αληθινό της σπίτι». Αυτή η έκφραση αποκαλύπτει μια βαθιά, σχεδόν οργανική, σύνδεση με τον χώρο της ζωντανής παράστασης. «Εγώ θα ασχοληθώ με τη μουσική, γι’ αυτό γεννήθηκα», δηλώνει με πεποίθηση, υποδηλώνοντας μια προδρομική αίσθηση του σκοπού που καθόρισε την πορεία της.
Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της σχέσης της με τη σκηνή είναι η μεταμορφωτική της δύναμη. Ενώ στην καθημερινότητά της περιγράφει τον εαυτό της ως «χαμηλών τόνων» και με ενδεχομένως αμφιβολίες για την αυτοπεποίθησή της, η στιγμή που ανεβαίνει στη σκηνή βιώνει μια ολοκληρωτική μεταστροφή: «Πάνω στη σκηνή νιώθω παντοδύναμη. Αλήθεια. Δεν το λέω με υπεροψία, καθόλου». Αυτή η δήλωση αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο για την κατανόηση της ψυχολογίας του performance. Για πολλούς καλλιτέχνες, η σκηνή δεν είναι απλώς ένας χώρος ερμηνείας, αλλά ένας ιερός χώρος όπου μπορούν να εκδηλώσουν την πληρέστερη έκδοσή του εαυτού τους, αποβάλλοντας αναστολές και ανασφάλειες.
Η αίσθηση οικειότητας που νιώθει στη σκηνή τής επιτρέπει να προσφέρει απροκάλυπτα το ταλέντο της στο κοινό: «είναι σαν να λέω στον κόσμο: τώρα εγώ θα σας προσφέρω ό,τι έχω κι εσείς θα με κοιτάξετε». Αυτή η φράση αντικατοπτρίζει την απεριόριστη προσφορά και την αυθεντικότητα που χαρακτηρίζουν τους πραγματικούς καλλιτέχνες, οι οποίοι αντλούν ενέργεια από την αλληλεπίδραση με το κοινό τους. Η μαρτυρία της Τάνιας Μπρεάζου προσφέρει ένα παράθυρο στον κόσμο ενός νέου, δυναμικού καλλιτέχνη που πιστεύει ακράδαντα στη δύναμη της μουσικής και στην απελευθερωτική φύση της σκηνικής παρουσίας.
Πηγή εικόνας: NDP