Ο Μπισμπίκης ανοίγει την καρδιά του: «Ανθρωποφαγία όσα βίωσα»
Προσωπικές αποκαλύψεις έκανε ο Βασίλης Μπισμπίκης σε πρόσφατη συνέντευξή του, μιλώντας για την έντονη δημόσια έκθεση και την «ανθρωποφαγία» που, όπως δήλωσε, έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια. Αισθητή η σκληρότητα της κοινωνίας, επισήμανε, αλλά και ο τρόπος που στήνονται «δημόσια δικαστήρια».
Κυρίως μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές και τα social media, έχει γίνει δέκτης σκληρής κριτικής. Δεν στάθηκε μόνο στη σχέση του με τη Δέσποινα Βανδή, αλλά και στην εικόνα του, τη συμπεριφορά του, ακόμα και σε προσωπικά περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας.
«Δεν είμαι σωσμένος, δεν με προστατεύει τίποτα»
«Εγώ σωσμένος δεν είμαι», είπε χαρακτηριστικά ο ηθοποιός, περιγράφοντας την καθημερινότητά του. «Δεν με προστατεύει τίποτα. Ειδικά τελευταία κοιτάζω να βγει η κάθε μέρα. Μέρα τη μέρα». Αναφέρθηκε στον «οχετό» που βιώνει έξω από το σπίτι του, δηλώνοντας ότι όλοι «έχουμε συνηθίσει, αν όχι εθιστεί, στη βία της καθημερινότητας, αλλά στήνουμε και δημόσια δικαστήρια. Τηλεοπτικά συνήθως». Τόνισε πως αυτά τα δικαστήρια τα έχει βιώσει στα πάντα: «για τη Δέσποινα και τη σχέση μας, για το πως κινούμαι, πως φαίνομαι, για το περιστατικό με το αυτοκίνητο».
Η τέχνη και οι άνθρωποί του, το καταφύγιο του ηθοποιού
Περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται τα πράγματα δημόσια, ο Μπισμπίκης δήλωσε: «Είναι ασύλληπτα παρεμβατικός ο τρόπος που παρουσιάζονται δημόσια όλα αυτά, πάνω μου έγινε ανθρωποφαγία». Επεσήμανε τη μεγάλη παγίδα για τους καλλιτέχνες να προσπαθούν να αρέσουν στο κοινό, κάτι που τους αναγκάζει να πάψουν να είναι προσωπικοί με την τέχνη τους. «Αν εγώ δηλαδή άκουγα όλα όσα λένε για μένα, αν προσπαθούσα να υπάρξω στην εικόνα που θέλουν για μένα, θα είχα χαθεί».
Όταν ρωτήθηκε τι τον κρατάει, ανέφερε: «Αυτό που αγαπάμε αληθινά. Εμένα με κρατάει η τέχνη, η Δέσποινα και οι δικοί μου άνθρωποι». Υποστήριξε ότι η τέχνη είναι το μεγαλύτερο καταφύγιο στη ζωή του και γι’ αυτό την επέλεξε. Θέλει οι παραστάσεις του να προσφέρουν σοκ, ώστε να «εμβολίζει καλύτερα την ψυχή του θεατή» και να γεννηθούν ερωτήματα.