Η Νατάσα Σκαφίδα μίλησε ανοιχτά για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της, αποκαλύπτοντας πως έφτασε σε σημείο να μη θέλει το μωρό. Μία εξομολόγηση που συγκλονίζει, καθώς έδειξε τις «σκιές» πίσω από τη μητρότητα. Ένα προσωπικό ταξίδι μέσα στην περιγεννητική κατάθλιψη, αλλά και στις οικογενειακές απώλειες που σημάδεψαν εκείνη την περίοδο.
Επιλόχειος κατάθλιψη και η απώλεια του παππού
Όλα ξεκίνησαν το 2019, όπως εξήγησε η ίδια, όταν ο ερχομός του γιου της συνέπεσε με την απώλεια του παππού της. «Περάσαμε μια δυνατή κρίση. Όταν γέννησα τον γιο μου, το 2019, εκείνη την περίοδο, μετά από λίγες μέρες έχασα τον παππού μου και ενώ στο πρώτο παιδί ήταν όλα τέλεια, έπαθα επιλόχειο κατάθλιψη. Είχα φτάσει σε σημείο -το λέω και δεν ντρέπομαι- να μην το θέλω το παιδί», τόνισε η Νατάσα Σκαφίδα σε συνέντευξη στο vidcast των αδερφών Ράντη.
Τι να κάνει κανείς όταν η χαρά αναμειγνύεται με τον πόνο; Έπειτα, η κατάσταση στο σπίτι έγινε πολύ τεταμένη. Η Σκαφίδα βυθίστηκε σε μια δίνη αρνητικών συναισθημάτων, φτάνοντας σε σημείο να ζητήσει βοήθεια. «Μιλούσαν ο Γιάννης με τη μητέρα μου και έλεγαν “τι θα κάνουμε;”. Ο Γιάννης τής έλεγε “Ελάτε να με βοηθήσετε γιατί φοβάμαι”. Φοβόταν μην κάνω κάτι κακό. Έλεγα στη μαμά μου “έλα να το πάρεις”», περιέγραψε, αναφέροντας πως ο σύζυγός της, Γιάννης Βαρδής, ανησυχούσε πολύ.
Ο θάνατος του Αντώνη Βαρδή και η σχέση πατέρα-γιου
Στη συνέχεια, η Νατάσα Σκαφίδα αναφέρθηκε και στην απώλεια του Αντώνη Βαρδή, πατέρα του συζύγου της. Αν και δεν τον γνώρισε για μεγάλο διάστημα, περιέγραψε πόσο βαθιά επηρέασε τον Γιάννη ο θάνατός του. «Εγώ δεν είχα την τύχη να γνωρίσω πολύ τον Αντώνη Βαρδή. Τον γνώρισα πολύ λίγο διάστημα, ήταν και άρρωστος. Ο Γιάννης ζούσε με τον πατέρα του. Τα τελευταία αρκετά χρόνια ήταν πάρα πολύ δεμένοι. Η σχέση τους ήταν ζηλευτή. Οπότε, πραγματικά έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του. Ήταν κάτι που του στοίχισε πάρα πολύ», δήλωσε.
Η ίδια αποκάλυψε και μία ιδιαίτερη στιγμή μεταξύ πατέρα και γιου: «Από τη μέρα που έμειναν μαζί και μετά άρχισε και χτιζόταν η σχέση πατέρα και γιου και κάποια στιγμή μού είπε ο Γιάννης κάτι που μου άρεσε πάρα πολύ. Του είπε ο πατέρας του “Σε αφήνω ελεύθερο, γιατί τα πρώτα χρόνια που μέναμε μαζί προσπαθούσα να σε αλλάξω και να σε κάνω σαν κι εμένα, αλλά δεν είναι σωστό αυτό. Εσύ είσαι εσύ, κι εγώ είμαι εγώ”». Αυτή η φράση αναδεικνύει το βάθος της σχέσης τους και την εξέλιξη της αποδοχής και του σεβασμού μεταξύ τους, κάτι που ο Γιάννης Βαρδής φαίνεται να εκτίμησε ιδιαίτερα.