Στο πρώτο επεισόδιο του «Stage Stories», ο Γιώργος Γιαννιάς άνοιξε τα χαρτιά του μπροστά στον Rospy και τον Στέλιο Δρουμαλιά. Μίλησε για πρόσωπα που σημάδεψαν τη διαδρομή του, θυμήθηκε στιγμές από το παρελθόν και περιέγραψε το δέος που ένιωσε όταν πρωτοείδε τον Παντελή Παντελίδη στην οθόνη του υπολογιστή του.

Η πρώτη επαφή με τον Παντελή Παντελίδη

Πριν ο Παντελίδης γίνει το μεγάλο όνομα που όλοι ξέρουμε, ο Γιαννιάς είχε ήδη «πάθει ζημιά» βλέποντας εκείνα τα πρώτα βίντεο στο YouTube. «Δεν ξέρω αν ήμουν ο πρώτος που τον βρήκα, αλλά ξέρω πολύ καλά ότι έτυχε να δω τα βίντεό του και έπαθα ζημιά χωρίς να ξέρω ποιος είναι. Τότε με την κιθάρα μέσα στο δωμάτιο», εξομολογήθηκε ο τραγουδιστής.

Αναζήτησε το τηλέφωνό του μέσω κοινών γνωστών για να του ζητήσει ένα κομμάτι. «Του λέω “Γεια σου Παντελή μου, είμαι ο Γιώργος ο Γιαννιάς”. Του λέω, “Θα έδινες ένα τραγούδι σου, γιατί μου αρέσουν πάρα πολύ και μπράβο”», θυμάται. Ο Παντελίδης αρνήθηκε ευγενικά το «Συνοδεύομαι», εξηγώντας πως ήθελε να το κρατήσει για το δικό του ξεκίνημα, αλλά του έδωσε τελικά ένα άλλο κομμάτι. Για τον Γιαννιά, ο Παντελής παραμένει ένα φαινόμενο που τα έκανε όλα μόνος του.

Ο μύθος του Σφακιανάκη και ο Αντώνης Βαρδής

Στην κουβέντα μπήκε και το όνομα του Νότη Σφακιανάκη, με τον Γιαννιά να παραδέχεται πως η απουσία του από τη νύχτα είναι αισθητή. «Ο Νότης λείπει πάρα πολύ από τη νύχτα. Αν δεν ξανάρθει, θα μείνει στην ιστορία. Είναι μύθος πια», είπε χαρακτηριστικά για τον καλλιτέχνη που θεωρεί μοναδικό.

Από την άλλη, η αναφορά στον Αντώνη Βαρδή ξύπνησε μνήμες από μια συνάντηση που τον άγχωσε όσο καμία άλλη. «Ήταν πολύ αγχωτική αυτή η στιγμή, γιατί έβλεπα το είδωλό μου μπροστά μου», παραδέχτηκε. Παρά τον φόβο του, η εμπειρία να τραγουδήσει μπροστά στον Αντώνη Βαρδή και να τον ακούσει να του μαθαίνει ένα κομμάτι, παραμένει για εκείνον μια από τις πιο ξεχωριστές στιγμές της καριέρας του.

Η συζήτηση αυτή έφερε στο φως πτυχές της ελληνικής δισκογραφίας που πολλοί αγνοούσαν, ενώ ο Γιαννιάς δεν δίστασε να μοιραστεί και πιο σκοτεινά περιστατικά, όπως την παρενόχληση που είχε δεχτεί στο παρελθόν από δημοσιογράφο.