Ο Νίνο, κατά κόσμον Στέφανος Ξυπολυτάς, μοιράστηκε πρόσφατα με το κοινό του σκέψεις για τη διαδρομή του στη μουσική και τη διαχείριση της διαρκούς έκθεσης. Με μια εξομολογητική διάθεση, ο καλλιτέχνης παραδέχτηκε πως η δημοσιότητα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες, ξεκινώντας από την εποχή του πρώτου «Fame Story».
Η στάση απέναντι στη φήμη
«Περισσότερο από τη μισή μου ζωή την περνάω μέσα στα φώτα της δημοσιότητας. Ταξιδεύω, πάω στο αεροδρόμι, περνάω τα διόδια, πάω στο περίπτερο, όπου κι αν πηγαίνω μου ζητάνε να βγούμε φωτογραφίες», δήλωσε ο ίδιος σε βίντεο που ανάρτησε. Παρά την ένταση της έκθεσης, ο τραγουδιστής δηλώνει ευλογημένος και ευγνώμων για την αγάπη που εισπράττει από τον κόσμο, επισημαίνοντας πως δεν θυμάται πλέον πώς ήταν η ζωή του πριν από αυτή τη συνθήκη.
Σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο Νίνο αναφέρθηκε και στην προσωπική του ζωή, επιλέγοντας να διατηρεί χαμηλούς τόνους για τη σχέση του με τη Josephine. «Το κρατάω για εμένα, έτσι ώστε να υπάρχει όσο περισσότερη ησυχία γίνεται μέσα σ’ αυτόν τον χώρο. Είμαι πολύ καλά, περνάω πολύ δημιουργικές μέρες, έχω πολύ ωραία παρέα, είναι όλα πολύ σωστά, όλα φωτεινά», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, τόνισε πως βρίσκεται σε μια φάση όπου νιώθει «πιο καλά από ποτέ» και «πιο δημιουργικός από ποτέ», ενώ για την αγάπη της συντρόφου του σχολίασε πως ό,τι του δίνει, το ανταποδίδει επί εκατό.
Προσωπικές αξίες και διαδρομή
Η πορεία του καλλιτέχνη σημαδεύτηκε από νωρίς από την επαφή με το κοινό, καθώς τραγουδούσε σε μαγαζιά της Ρόδου όπου σύχναζαν χιλιάδες μαθητές. Σήμερα, ο ίδιος είναι πατέρας δύο παιδιών, του Γιώργου-Σκέυου και της Κάρεν-Αγάπης, ενώ έχει μιλήσει ανοιχτά για την ψυχική του θωράκιση, αποκαλύπτοντας μια συμβουλή του πατέρα του πριν εκείνος πεθάνει: «σου απαγορεύω να θρηνήσεις». Αυτή η φράση τον βοήθησε να διαχειριστεί τις απώλειες και τις δυσκολίες της ζωής.
Αναφορικά με το μέλλον, ο ίδιος ξεκαθάρισε πως δεν έχει στα άμεσα σχέδιά του έναν δεύτερο γάμο, επικαλούμενος τα υψηλά ποσοστά χωρισμών. Επιπλέον, εξέφρασε τον προβληματισμό του για την «εποχή της προσοχής», υποστηρίζοντας ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συχνά υποβαθμίζουν την ουσία των ανθρώπινων σχέσεων, καθώς η ανάγκη για επιβεβαίωση από αγνώστους υπερκαλύπτει τη σύνδεση με τους οικείους.