Στην εκπομπή της, η Ναταλία Γερμανού έβαλε στο μικροσκόπιο το τροχαίο που προκάλεσε ο Βασίλης Μπισμπίκης στη Φιλοθέη, αλλά και τη γενικότερη αντιμετώπιση των επωνύμων από τα μέσα. Με αφορμή το περιστατικό, η παρουσιάστρια μίλησε για την ευθύνη πίσω από το τιμόνι, αλλά και για την άνιση μεταχείριση που συχνά παρατηρείται στον δημόσιο λόγο.
Ευθύνη στο τιμόνι και άνιση μεταχείριση
Αρχικά, η Γερμανού στάθηκε στην ανάγκη για προσοχή όταν οδηγούμε. «Όλοι μας, είτε είμαστε ηθοποιοί, είτε τραγουδιστές, είτε γιοι υπουργών, πρέπει να προσέχουμε πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα τιμόνι στα χέρια μας», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως ο καθένας μπορεί να προκαλέσει ζημιά, ακόμα και άθελά του.
Προχώρησε όμως και σε μια πιο αιχμηρή παρατήρηση. Σχολίασε τη διαφορά στην κάλυψη ανάλογο με το ποιος εμπλέκεται. «Όταν συμβαίνει κάτι σε ένα πρόσωπο που έχει σχέση με τον πολιτικό κόσμο της χώρας, σφραγίζονται τα στόματα», ανέφερε, φέρνοντας ως παράδειγμα την περίπτωση γιου πρώην υπουργού που οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα. Οδηγός της Οδηγικής Ασφάλειας
Δύο μέτρα και δύο σταθμά στα ΜΜΕ
Αντίθετα, όπως επισήμανε, όταν πρόκειται για καλλιτέχνες όπως η Ματσούκα, ο Μπισμπίκης ή ο Μάστορας, «εκεί πάρτε τον φάτσα φόρα και με μπουφάν από πάνω για να μην φαίνονται οι χειροπέδες». Αυτή η άνιση αντιμετώπιση, όπου τα ιδιωτικά στοιχεία του ενός προστατεύονται και του άλλου όχι, προκάλεσε την αντίδρασή της.
Υπογράμμισε πως στην περίπτωση του γιου του υπουργού, υπήρξε αρχικά μια «ομερτά» από τα μέσα, μέχρι που ο ίδιος ο υπουργός αναγκάστηκε να τοποθετηθεί. Ο Βασίλης Μπισμπίκης, μετά το τροχαίο της 27ης Σεπτεμβρίου στη Φιλοθέη, όπου προσέκρουσε σε σταθμευμένα οχήματα και μια μάντρα, εγκατέλειψε το σημείο, αλλά αργότερα παρουσιάστηκε στις αρχές και ανέλαβε τις ευθύνες του. Φιλοθέη Το περιστατικό συνέβη μετά από ένα γλέντι Κρητών, και διερευνάται και το ενδεχόμενο κατανάλωσης αλκοόλ. Η Γερμανού, που είχε φιλοξενήσει τον ηθοποιό στην πρεμιέρα της εκπομπής της λίγο πριν το συμβάν, επανήλθε στο θέμα, τονίζοντας την ανάγκη για ισότητα στην ενημέρωση και καταγγέλλοντας την υπερβολική έκθεση καλλιτεχνών έναντι της “σιωπής” σε πολιτικές υποθέσεις.
