Ο Σωτήρης Τσαφούλιας διάλεξε ένα κοντινό πορτρέτο και τρεις λέξεις για να αποχαιρετίσει τον Γιώργο Μαζωνάκη. Η ανάρτηση ανέβηκε στον προσωπικό λογαριασμό του σκηνοθέτη στο Facebook, με τη λεζάντα «Όσο ζω, ΜΑΖΩ» — το σύνθημα που είχε ταυτιστεί με τον τραγουδιστή και τον συντρόφευε σε όλη την τριαντάχρονη μουσική διαδρομή του.

Δεν χρειάστηκε τίποτα παραπάνω. Λιτή, χωρίς εξηγήσεις, η κίνηση του Τσαφούλια δείχνει πώς λειτουργεί ο αποχαιρετισμός όταν ο άλλος υπήρξε τόσο δημόσιο πρόσωπο: μια φωτογραφία αρκεί, γιατί το υπόλοιπο το ξέρει το κοινό.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, σε ιατρείο στο Κολωνάκι, σε ηλικία 54 ετών. Η είδηση βύθισε τη χώρα σε πένθος και προκάλεσε κύμα αντιδράσεων από τον καλλιτεχνικό κόσμο.

Δεκάδες «αντίο» από το θέατρο και τη μουσική

Από το χώρο του θεάτρου και της μουσικής, δεκάδες άνθρωποι είπαν δημόσια το δικό τους αντίο. Ο Σταύρος Ξαρχάκος εξέφρασε τη βαθιά του συγκίνηση, χαρακτηρίζοντάς τον «το τελευταίο λαϊκό είδωλο» — έναν καλλιτέχνη καθολικής αποδοχής που έκανε το λαϊκό τραγούδι προσωπική εξομολόγηση.

Το τελευταίο αντίο δόθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2026, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στη Νίκαια, στη «γειτονιά» όπου μεγάλωσε. Το λαϊκό προσκύνημα κράτησε από την Κυριακή το απόγευμα ως τη Δευτέρα το μεσημέρι, με χιλιάδες πολίτες και θαυμαστές να περνούν από το φέρετρο.

Το κλίμα δεν ήταν μόνο θρήνος. Τραγούδια, χορός και χειροκροτήματα συνόδευσαν την πομπή, μετατρέποντας το προσκύνημα σε κάτι που έμοιαζε με μεγάλη λαϊκή γιορτή — ένα ύστατο «Όσο ζω, Μαζώ» από τον κόσμο που τον ακολούθησε τριάντα χρόνια.