Σχεδόν έναν χρόνο αφότου μίλησε για πρώτη φορά ανοιχτά για την κατάψυξη ωαρίων, η Μαρία Αναστασοπούλου επανήλθε στο θέμα και εξήγησε ξανά γιατί έβγαλε έξω μια απόφαση που οι περισσότερες κρατούν για τον εαυτό τους. Η συμπαρουσιάστρια του Άρη Πορτοσάλτε στην εκπομπή Live You του ΣΚΑΪ μίλησε στον Αστέρη Κασιμάτη, στο περιοδικό ΟΚ!, και περιέγραψε από την αρχή όλη τη διαδρομή: πώς πάρθηκε η απόφαση, πώς ένιωσε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και, κυρίως, τι την ώθησε να δημοσιοποιήσει κάτι τόσο προσωπικό.
Η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη. Δεν το έκανε για επίδειξη, αλλά για να σταθεί δίπλα σε γυναίκες που σκέφτονται το ίδιο βήμα και δεν τολμούν να το ψάξουν. «Κάποια στιγμή, πέρσι, μοιράστηκα σε συνέντευξή μου ότι έχω κάνει κατάψυξη ωαρίων, όχι γιατί ενδιαφέρει κανέναν τι έκανα εγώ, αλλά επειδή ήθελα να βοηθήσω άλλες γυναίκες. Αυτός ήταν ο λόγος που το αποκάλυψα». Και τα μηνύματα που έφτασαν μετά επιβεβαίωσαν ότι αυτό το άνοιγμα είχε νόημα: «Δέχτηκα πάρα πολλά μηνύματα από γυναίκες οι οποίες μπορεί να το σκέφτονταν, αλλά δεν μπήκαν στη διαδικασία να το ψάξουν. Για μένα ήταν απίστευτη ανακούφιση ότι πιθανόν βοήθησα ή φώτισα λίγο περισσότερο αυτό το θέμα».
Η αφορμή ήρθε από εκεί που δεν το περίμενε. Στον ετήσιο γυναικολογικό έλεγχο, ο γιατρός της την αιφνιδίασε με μια ερώτηση. «Γιατί δεν το έχουμε κάνει ήδη;» Το είχε σκεφτεί, αλλά δεν το είχε βάλει ακόμα στο πρόγραμμα. Η απάντησή της βγήκε ακαριαία, όπως η ίδια περιγράφει: «Τώρα ή ποτέ». Όπως είπε αργότερα στο πλατό της εκπομπής Happy Day, το συζήτησαν Πέμπτη και στον επόμενο κύκλο έγινε η κατάψυξη, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς να αφήσει περιθώριο για δεύτερες σκέψεις.
Η ίδια διαδικασία αποδείχθηκε λιγότερο δύσκολη από ό,τι ίσως φαντάζεται κανείς, αλλά έντονα προσωπική. «Είναι μια πολύ μοναχική διαδικασία. Βλέπεις αλλαγές στο σώμα σου, πρέπει να τις διαχειριστείς, είναι πράγματα που δεν έχεις ξανανιώσει. Είναι ένα ιδιαίτερο δεκαπενθήμερο». Σε εκείνο το διάστημα χρειάστηκε να κάνει μόνη της τις ενέσεις — όπως έχει εξομολογηθεί, έφτασε να βγει στον δρόμο και να κάνει την ένεση εκεί, χωρίς βοήθεια. Αυτό ήταν ένα από τα σημεία που την έκαναν να συνειδητοποιήσει πόσο μόνη μένει μια γυναίκα σε αυτή την πορεία.
Συναισθηματικά, πάντως, δεν αντιμετώπισε τις μεταπτώσεις που συχνά συνοδεύουν τέτοιες αποφάσεις. «Ούτε φοβήθηκα ούτε είχα ψυχολογικές μεταπτώσεις που μπορεί να έχεις σε αυτές τις περιπτώσεις. Ήταν πρωτόγνωρο. Όταν παίρνεις μια τέτοια απόφαση, δεν ξέρεις τι ακολουθεί. Αλλά τελικά, όταν το κάνεις, αισθάνεσαι ότι έκανες το σωστό».
Για εκείνη, το ζήτημα της μητρότητας παραμένει ευαίσθητο — έχει τρία βαφτιστήρια που τα θεωρεί δικά της παιδιά σε κάποιο βαθμό, αλλά δεν θέλει να μπει σε λεπτομέρειες για τον προγραμματισμό της. Την ενδιαφέρει περισσότερο να περάσει το μήνυμα ότι η επιστήμη έχει προχωρήσει αρκετά ώστε να προσφέρει επιλογές. Όπως λέει χαρακτηριστικά, σκέφτεται κανείς «γιατί να μην το κάνω;» — και με αυτό το εργαλείο στα χέρια της ένιωσε ότι ησύχασε, ό,τι κι αν επιφυλάσσει το μέλλον.
