Η πίεση για νεανική εμφάνιση και η εικόνα που υπηρετούν τα social media βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνέντευξης που παραχώρησε η Μαρίνα Ασλάνογλου στο ένθετο «Τύπος TV», με αφορμή τη θεατρική της σύμπραξη με τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη αυτό το καλοκαίρι. Η ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για τον τρόπο που έχουν αλλάξει οι ανθρώπινες σχέσεις, το φλερτ, αλλά και για τον ηλικιακό ρατσισμό στον χώρο του θεάματος.
Ξεκινώντας από τις σχέσεις, η ίδια ήταν κάθετη: καμία σχέση δεν συντηρείται με μηνύματα. «Όλες οι σχέσεις χρειάζονται πολλή δουλειά. Τόσο οι ερωτικές όσο και οι φιλικές, οι οικογενειακές, οι συγγενικές, όλες θέλουν πολλή δουλειά, φροντίδα, φυσική παρουσία», είπε, και πρόσθεσε πως ακόμα και μέσα στο τρέξιμο της καθημερινότητας, το ζητούμενο είναι ένα τηλέφωνο κάθε μέρα, να ακούσεις τη φωνή του άλλου και να βρεθείτε μέσα στην εβδομάδα. «Να του μιλήσεις με αγάπη, να πάρεις και να δώσεις αγάπη, μόνο έτσι αλλάζει η ζωή».
Για το φλερτ στην εποχή των κοινωνικών δικτύων, η Ασλάνογλου δεν έκρυψε τη δυσαρέσκειά της. «Η μαγεία. Κρύβεται ο καθένας πίσω από μια οθόνη και δεν εκφράζονται. Τους καλύπτει αυτό; Η εικόνα; Για μένα το φλερτ έχει βλέμματα, εκφράσεις». Η ίδια θέση διατυπώθηκε με ακόμα μεγαλύτερη ένταση για το περιεχόμενο που προβάλλεται στα social media: «Είναι σχεδόν όλα ψεύτικα. Φίλτρα, ζωές, ευτυχίες σε στιγμές. Σαν σενάρια είναι από σειρές οι ζωές των άλλων από τα social. Σαν να είμαστε ηθοποιοί. Δεν έχει αλήθεια. Βλέπουμε πρόσωπα φτιαγμένα, με φίλτρα, ψεύτικα σώματα, δεν υπάρχει αλήθεια».
Στην ίδια συνέντευξη, η ηθοποιός στάθηκε στα πρότυπα ομορφιάς και την πίεση που ασκείται κυρίως στις γυναίκες. «Ο χρόνος είναι αδυσώπητος, όλοι μεγαλώνουν, η ηλικία λέει την αλήθεια. Δεν λέω όχι στην περιποίηση να είσαι προσεγμένος, χτενισμένος, καθαρός, αλλά όχι στην υπερβολή, στο πολύ μακιγιάζ, στα πολλά μπότοξ». Και συνέδεσε ευθέως αυτή την πίεση με το επάγγελμά της: «Στον χώρο του θεάματος υπάρχει ηλικιακός ρατσισμός και αυτός σε κάνει να κάνεις υπερβολές στην εμφάνιση».
Πρόκειται για μια στάση που η Ασλάνογλου έχει διατυπώσει και στο παρελθόν, δίνοντας έμφαση στο ίδιο το παιχνίδι του φλερτ. Ήδη από το 2013, σε παλαιότερη συνέντευξή της, είχε περιγράψει τη μετατόπιση των ρόλων μεταξύ των δύο φύλων καθώς και την ανία της απέναντι σε ένα φλερτ που είχε γίνει, όπως έλεγε, «όλα ίδια». «Με φλερτάρουν, αλλά βαριέμαι γιατί είναι όλα ίδια. Μου λείπει το κυνήγι, το κάτι διαφορετικό. Είναι ωραίο όλο αυτό το παιχνίδι, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει και όλοι τα κάνουν όλα με τον ίδιο τρόπο».
Τώρα, με τη θεατρική της επιστροφή το καλοκαίρι, επανέρχεται στο ίδιο θέμα με πιο σύγχρονους όρους, βάζοντας στο στόχαστρο την αμεσότητα που χάθηκε μέσα από την οθόνη.