Ο Γιώργος Κουβαράς το έχει πει πολλές φορές δημόσια, αλλά τώρα το επισφραγίζει και δισκογραφικά. Ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, που παρουσιάζει την εκπομπή «#Παρέα», έβαλε τη φωνή του σε ένα ερωτικό χασάπικο που υπογράφει ο Γιάννης Σαββιδάκης, με τίτλο «Η τελευταία αγκαλιά». Η συνεργασία δεν προέκυψε σε κάποιο στούντιο ή σε κανονική πρόταση, αλλά μέσα από την τηλεόραση.

Ο Σαββιδάκης άκουσε τον Κουβαρά να τραγουδάει στην εκπομπή του και κάτι του κίνησε το ενδιαφέρον. Όπως έχει πει ο ίδιος, σκέφτηκε ότι «εδώ κάτι γίνεται» και αποφάσισε να του εμπιστευτεί ένα κομμάτι που αγαπά ιδιαίτερα. Το αποτέλεσμα είναι ένα τραγούδι με νοσταλγική διάθεση, από εκείνα τα χασάπικα που θυμίζουν άλλες δεκαετίες, και η επίσημη παρουσίασή του έγινε σε ζωντανή εμφάνιση στη Γλυφάδα.

Ο ίδιος ο Κουβαράς εξηγεί ότι το τραγούδι τον κέρδισε από την πρώτη στιγμή. «Στην αρχή ένιωσα μια ευχάριστη έκπληξη που ο Γιάννης Σαββιδάκης μου πρότεινε να πω ένα τραγούδι του. Μετά ενθουσιάστηκα τόσο με την “Τελευταία αγκαλιά”, που τη σιγοτραγουδάω σε διάφορες φάσεις. Χάρηκα που γνώρισα τον Γιάννη και γίναμε φίλοι», λέει.

Η σχέση του με το τραγούδι, άλλωστε, δεν είναι καινούρια. Ο ίδιος παραδέχεται ότι η ενασχόληση είναι «παιδιόθεν», αν και στην πορεία προτίμησε τη δημοσιογραφία. «Παλιά έπαιζα και λίγο κιθάρα, είχα κάνει και τρία-τέσσερα μαθήματα φωνητικής και μουσικής στο σχολείο, αλλά τα παράτησα. Προτίμησα τη δημοσιογραφία, αλλά το τραγούδι υπήρχε πάντα στη ζωή μου».

Το ερώτημα, βέβαια, είναι αν αυτή η μουσική στροφή θα συνεχιστεί. Ο Κουβαράς αφήνει την πόρτα ανοιχτή, χωρίς όμως να αφήνει καμία αμφιβολία για το ποια είναι η δουλειά του. «”Ποτέ μη λες ποτέ”, αυτό μου έχει διδάξει η ζωή. Πάντως, αν με ρωτάτε αν πρόκειται να αλλάξω επάγγελμα και να γίνω τραγουδιστής, σας απαντάω ότι θα παραμείνω δημοσιογράφος που τραγουδάει…»

Στο ερώτημα αν η ενημέρωση και η μουσική μπορούν να συνυπάρξουν, ο ίδιος δεν βλέπει καμία αντίφαση. «Δεν τα βρίσκω αντιφατικά ούτε αλληλοσυγκρουόμενα. Ίσως κάποιοι κακοπροαίρετοι ή σοβαροφανείς να θεωρούν ότι δεν μπορείς να τα κάνεις και τα δύο. Δεν με επηρεάζουν. Αλίμονο αν η επαγγελματική σου ιδιότητα σου απαγορεύει να ζωγραφίζεις, να γράφεις στίχους ή μουσική, να τραγουδάς. Πιστεύω ότι όσο πιο αληθινοί είμαστε τόσο καλύτερα και για εμάς και για τους γύρω μας».