Ένα στιγμιαίο γέλιο μπροστά στην κάμερα, ενώ μετέδιδε την εικόνα από το μέτωπο των πυρκαγιών, έγινε το πρόσχημα για ένα από τα πιο άγρια «ξεσπαθώματα» των social media τις τελευταίες ώρες. Η ρεπόρτερ του OPEN, Μαρία Σιαμπάνου, βρέθηκε στο επίκεντρο ενός viral αποσπάσματος, με εκατοντάδες χρήστες να σπεύδουν να της ευχηθούν τα χειρότερα, από κατάρες μέχρι ακραίους χαρακτηρισμούς. Το διαδίκτυο, όπως συνέβη και με άλλα πρόσωπα στο παρελθόν, λειτούργησε ξανά σαν ένα λαϊκό δικαστήριο που δεν δίνει περιθώριο για εξηγήσεις.

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας δεν έμεινε σιωπηλός. Με βίντεο που ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, πήρε θέση για όσα είδε και διάβασε, στρέφοντας τα βέλη του κυρίως προς την ευκολία με την οποία το κοινό έκρινε χωρίς να γνωρίζει τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη στιγμή. «Είναι θλιβερό πως ακόμα και σε μία τόσο δύσκολη κατάσταση, σε μία τόσο δύσκολη στιγμή, μέσα σε ένα δευτερόλεπτο χιλιάδες άνθρωποι βρίσκουνε μία αφορμή για να ευχηθούνε ψόφους, κατάρες και καρκίνους σε έναν άνθρωπο που μπορεί να έκανε ένα λάθος», είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στη συνάδελφό του.

Ο δημοσιογράφος δεν σταμάτησε εκεί. Αναρωτήθηκε δημόσια γιατί τόσοι άνθρωποι έσπευσαν να ζητήσουν ακόμα και το προφίλ της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να της στείλουν «ευχές», και κατέληξε με μια αποστροφή που τα λέει όλα: «Δεν ντρέπεστε λιγάκι; Τι ξεφτίλα είναι αυτή; Τι ντροπή είναι αυτή που αμέσως με το πρώτο δευτερόλεπτο αμέσως, αμέσως κάποιον να του ευχηθούμε ψόφο και κατάρα;». Ο ίδιος επισήμανε πως το γέλιο μπορεί να ήταν νευρικό, μια αντίδραση του σώματος μπροστά στο αδιαχώρητο της κατάστασης, και κάλεσε όσους επέκριναν να αναλογιστούν αν έχουν βρεθεί ποτέ σε αντίστοιχη περίσταση.

Στο πλευρό της ρεπόρτερ βρέθηκε και η διοίκηση του σταθμού. Ο γενικός διευθυντής ειδήσεων του OPEN, Χρήστος Παναγιωτόπουλος, εξέδωσε ανακοίνωση μέσω των social media, στην οποία αναγνώρισε ότι η εικόνα μπορούσε να προκαλέσει έκπληξη, αλλά ζήτησε κατανόηση. «Μπορεί η καταπόνηση, η αϋπνία, η αγωνία, το άγχος, να οδηγήσουν σε αντιδράσεις που μοιάζουν αλλόκοτες; Σε κινήσεις ξένες με τη σοβαρότητα και το βάρος των περιστάσεων; Δυστυχώς, ναι», έγραψε, προσθέτοντας πως ο κόσμος έχει δικαίωμα να κρίνει, αλλά ας αφήσει χώρο και για «ένα κλαδάκι κατανόησης, δυο λέξεις συγχώρεσης» για ένα νέο και εργατικό κορίτσι που βρέθηκε σε συνθήκες οριακές.

Η συζήτηση, πάντως, δεν αφορά πια μόνο το συγκεκριμένο περιστατικό. Άνοιξε, για πολλοστή φορά, το ζήτημα της διαδικτυακής διαπόμπευσης και της επιπολαιότητας με την οποία αντιμετωπίζονται όσοι εργάζονται στο πεδίο, όταν η αλήθεια της στιγμής δεν χωρά σε ένα απόσπασμα λίγων δευτερολέπτων.