Μια διαφορετική πλευρά της διαδρομής του αποκάλυψε ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω στα πρώτα του βήματα. Ο ηθοποιός, που φέτος συμπληρώνει τρεις δεκαετίες στο σανίδι, θυμήθηκε τις ημέρες που η υποκριτική συνυπήρχε με το μεροκάματο πίσω από την μπάρα.
Από το «Μαντείο» στα μεγάλα σαλόνια
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο «The 2Night Show» με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου, ο καλλιτέχνης ανακάλεσε μνήμες από το «Μαντείο», το ιστορικό στέκι όπου εργάστηκε για δύο χρόνια ως μπάρμαν. Εκείνη την εποχή, η καθημερινότητά του περιλάμβανε την εξυπηρέτηση προσωπικοτήτων όπως ο Μιχάλης Ρέππας, ο Θανάσης Παπαθανασίου και η Μαρινέλλα.
«Όσο ήμουν στη δραματική σχολή δούλευα μπάρμαν στο Μαντείο, έχω σερβίρει τους Ρέππα Παπαθανασίου και τη Μαρινέλλα. Όλους τους καλλιτέχνες. Ήμουν νεαρός και ήμουν σε ένα μαγαζί που ερχόταν κόσμος από διάφορους κλάδους. Ήταν πολύ ωραία, δύο χρόνια γεμάτα. Τότε η Μαρινέλλα, νομίζω ότι τραγουδούσε στο Rex. Ήταν σπουδαίος άνθρωπος, σπουδαία κυρία, τι ιστορίες έχω μάθει δίπλα της», είπε χαρακτηριστικά.
Η αθωότητα της νιότης και η αυστηρότητα του επαγγελματία
Δεν έλειψαν οι χιουμοριστικές στιγμές, με τον ίδιο να περιγράφει την αμηχανία και τον ζήλο ενός εικοσάχρονου που προσπαθούσε να επιβάλει τους κανόνες του καταστήματος. «Θυμάμαι ότι μία φορά έπρεπε να κλείσει η κουζίνα και εγώ είχα εκνευριστεί γιατί η Μαρινέλλα πήγαινε και χαιρετούσε κόσμο. Κάποια στιγμή της είπα “σας παρακαλώ καθίστε να φάτε, πρέπει να κλείσει η κουζίνα. Δεν καταλαβαίνετε και εσείς ότι είμαστε εργαζόμενοι;”. Πολλά περιστατικά έζησα εκεί, υπήρχε πολλή αθωότητα. Ήμουν και εγώ 19-20 χρονών. Προσπαθούσα να είμαι πάντα σοβαρός σε αυτό που έκανα, όχι σοβαροφανής, αλλά να έχω σοβαρότητα σε αυτό που κάνω».
Πέρα από τις αναμνήσεις, ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στην προσωπική του ζωή, μιλώντας για τον 6χρονο γιο του, Αναστάση. Παραδέχτηκε πως η πατρότητα τον έχει αλλάξει, ενώ εξέφρασε τις ενοχές που νιώθει όταν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις τον κρατούν μακριά από το παιδί του. Η πορεία του, που ξεκίνησε επίσημα το καλοκαίρι του 1996 στην Επίδαυρο, παραμένει για τον ίδιο μια διαρκής προσπάθεια εξέλιξης, ενώ αποκάλυψε πως αν δεν είχε ακολουθήσει την υποκριτική, πιθανότατα θα είχε επιλέξει το επάγγελμα του πατέρα του.