Μετά από μια δωδεκαετή απουσία από τα φώτα της δημοσιότητας, ο Γιώργος Σεϊταρίδης επέστρεψε στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του την αγροτική ζωή και τη μελισσοκομία στο Πήλιο. Ο γνωστός ηθοποιός, που πρωταγωνιστεί πλέον στην παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» στο θέατρο «Εν Αθήναις», άνοιξε τα χαρτιά του για την εσωτερική διαδρομή που τον οδήγησε στην Ορθοδοξία.

Η πνευματική αναζήτηση και η επιστροφή

Η απόφασή του να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα δεν ήταν για τον ίδιο κάποια ηρωική υπέρβαση, αλλά μια φυσική πορεία αναζήτησης. Μιλώντας στην εκπομπή «Στούντιο 4», εξήγησε πως η πίστη λειτούργησε ως μια πρακτική άσκηση για τη διαχείριση του υπαρξιακού του κενού. Η καθοριστική στιγμή ήρθε κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στο Άγιον Όρος, όπου ένας γέροντας τον προέτρεψε να δοκιμάσει τη μυστηριακή ζωή της εκκλησίας για έναν μήνα, χωρίς θεωρητικές αναλύσεις.

«Είναι σαν να σου γυρνάει τα μάτια προς τα μέσα ο Χριστός και να αρχίσεις να βλέπεις τα χάλια σου», παραδέχτηκε ο ηθοποιός, τονίζοντας πως η πίστη τον βοήθησε να σταματήσει να επιρρίπτει ευθύνες στους άλλους. Αντί να επιδιώκει να αλλάξει τον κόσμο, ο ίδιος εστιάζει πλέον στην αυτοβελτίωση, θεωρώντας τον εαυτό του πολύ μικρό για ευρύτερες κοινωνικές παρεμβάσεις.

Μια νέα καθημερινότητα

Η αλλαγή στην κοσμοθεωρία του συνοδεύτηκε από μια αίσθηση ειρήνης που, όπως λέει, δεν επιδέχεται λογική εξήγηση. Μέσα από την τήρηση των εκκλησιαστικών παραδόσεων, ο Σεϊταρίδης νιώθει πως απέκτησε ένα «φίλτρο» που του επιτρέπει να βλέπει τα πράγματα με μεγαλύτερη υποχωρητικότητα και ενσυναίσθηση. Παράλληλα με την πνευματική του πορεία, ο ηθοποιός διατηρεί στενούς δεσμούς με την οικογένειά του, αναγνωρίζοντας τον πατέρα του ως τον καλύτερο του φίλο.